เลือกช่วงเวลา ที่เหมาะกว่า

แต่ละปีมีราวยี่สิบลูกเข้าสู่น่านน้ำฟิลิปปินส์ และแปดถึงเก้าลูกขึ้นฝั่ง สถานที่สำคัญพอ ๆ กับช่วงเวลา คากายันวัลเลย์ บีโคล และวิซายัสตะวันออกรับไปมากที่สุด ส่วนปาลาวันและวิซายัสตะวันตกโดนน้อยกว่ามาก เส้นทางยังเลื่อนลงใต้เมื่อฤดูดำเนินไป กลางปีจึงแย่ที่สุดทางเหนือ และช่วงท้ายปีแย่ที่สุดสำหรับหมู่เกาะตอนกลาง ตั้งแต่สัญญาณลมหมายเลข 3 ขึ้นไป สนามบินในพื้นที่มักหยุดทำการ

มีสองฤดู ไม่ใช่ฤดูเดียว ช่วงเล็กก่อนมรสุมในเดือนพฤษภาคม และช่วงจริงคือตุลาคมถึงพฤศจิกายน พายุก่อตัวที่นี่น้อยกว่าแปซิฟิก แต่อ่าวเบงกอลตื้นและเป็นรูปกรวย สิ่งที่ปิดชายฝั่งจึงเป็นคลื่นพายุซัดฝั่ง การขึ้นฝั่งส่วนใหญ่อยู่ที่รัฐอานธรประเทศและโอริสสา ส่วนฝั่งทะเลอาหรับที่มุมไบและกัวเงียบกว่ามาก

กวางตุ้งและฝูเจี้ยนมีพายุขึ้นฝั่งมากที่สุด แต่เซี่ยงไฮ้เสียเที่ยวบินมากกว่าให้กับพายุที่ไม่เคยมาถึง เพียงเส้นทางที่วิ่งขึ้นเหนือเลียบชายฝั่งก็ทำให้ผู่ตงว่างได้โดยไม่ต้องขึ้นฝั่งเลย

สองชายฝั่งมีฤดูฝนตรงข้ามกัน ภูเก็ตและฝั่งอันดามันฝนชุกตั้งแต่พฤษภาคมถึงตุลาคม ส่วนอ่าวไทยและสมุยคือพฤศจิกายนถึงธันวาคม พายุมักข้ามเวียดนามและอ่อนกำลังลงทางบกก่อนมาถึง สิ่งที่ปิดรันเวย์ที่นี่จึงเป็นฝนและพายุฝนฟ้าคะนองมากกว่าลม

อยู่ห่างเส้นศูนย์สูตรเพียงราวหนึ่งองศา ซึ่งใกล้เกินกว่าที่พายุหมุนจะก่อตัวได้ วาเมย์เมื่อปี 2001 เป็นลูกเดียวที่มีบันทึกในแถบนี้ และอยู่ในคลังข้อมูลบนหน้าหลัก สิ่งที่ทำให้เที่ยวบินล่าช้าคือการก่อตัวของเมฆในช่วงบ่ายของสองฤดูมรสุม และผลกระทบต่อเนื่องจากพายุที่อื่นในภูมิภาค

เทือกเขากลางเกาะสูงเกือบสี่พันเมตรและฉีกพายุที่ข้ามผ่าน จึงช่วยกำบังที่ราบฝั่งตะวันตกซึ่งเป็นที่ตั้งของเถาหยวน แต่มันทำเช่นนั้นด้วยการบีบฝนออกมา ความเสียหายจึงเป็นน้ำท่วมและการขนส่งทางบกที่ถูกตัดขาด พอ ๆ กับลมที่สนามบินเอง

โอกินาวะและหมู่เกาะรีวกีวอยู่ในเส้นทางตั้งแต่เดือนมิถุนายน และมีพายุเฉียดใกล้หลายลูกต่อปี ฤดูของเกาะฮนชูสั้นกว่าและมาช้ากว่า คือสิงหาคมถึงกันยายน พายุที่ขึ้นเหนือมาไกลขนาดนั้นมักอ่อนกำลังลงหรือเริ่มแปรเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน ซึ่งทำให้วงลมกว้างขึ้นแทนที่จะแคบลง โตเกียวจึงเสียเที่ยวบินให้พายุที่ไม่เคยเข้าใกล้เลย

ฤดูสั้นและรุนแรง แทบไม่มีอะไรก่อนเดือนสิงหาคม แล้วกระจุกอยู่ไม่กี่สัปดาห์ พายุที่ขึ้นเหนือมาถึงที่นี่กำลังโค้งกลับและเคลื่อนเร็ว จึงอยู่เหนือจุดใดจุดหนึ่งไม่นาน แต่ลมไม่ได้อ่อนลง เกาะเชจูอยู่บนเส้นทางโค้งกลับและมักโดนก่อน ส่วนปูซานและชายฝั่งใต้บ่อยกว่าโซลมาก

ขึ้นฝั่งโดยตรงเพียง 2 ครั้งนับตั้งแต่ปี 1987 แต่สัญญาณเตือนพายุที่หยุดการบินถูกประกาศเกือบทุกปี

พายุขึ้นฝั่งช่วงเว้-ดานังบ่อยกว่าที่อื่นมาก ส่วนโฮจิมินห์ซิตี้ทางใต้แทบไม่ได้รับผลกระทบ

จุดหมายเดียวในรายการนี้ที่ไม่มีช่วงปลอดพายุจริง ๆ ไต้ฝุ่นอาจก่อตัวและพัดถึงภายใน 3 วันได้ทุกช่วงของปี

ฤดูพายุที่นี่ไม่ได้มีช่วงเดียว แต่เคลื่อนไปตามพื้นที่ ช่วงต้นฤดูพายุก่อตัวใกล้ ๆ ในทะเลแคริบเบียนตะวันตกและอ่าวเม็กซิโก ตั้งแต่เดือนสิงหาคมพายุที่ก่อตัวนอกชายฝั่งแอฟริกาจะเคลื่อนผ่านหมู่เกาะลีเวิร์ด หมู่เกาะเวอร์จิน และเปอร์โตริโก พอถึงเดือนตุลาคมทะเลแคริบเบียนตะวันตกก็ก่อพายุเองอีกครั้ง ซึ่งเป็นช่วงที่เฮอริเคนเมลิสซาพัดถึงจาเมกาด้วยระดับ 5 เมื่อปลายเดือนตุลาคม 2025 อารูบา โบแนร์ และกือราเซาอยู่ทางใต้ของเส้นทางปกติและแทบไม่ถูกพัดถล่มโดยตรง หลังโดนพายุโดยตรง สนามบินมักเป็นที่สุดท้ายที่กลับมาเปิด เฮอริเคนเออร์มาทำลายอาคารผู้โดยสารที่เซนต์มาร์ตินในปี 2017 และใช้เวลาหลายปีกว่าจะสร้างใหม่

เดือนกันยายนเลวร้ายที่สุด แต่ตุลาคมก็ไม่ห่างกันมาก ช่วงปลายฤดูพายุที่ก่อตัวในทะเลแคริบเบียนตะวันตกและอ่าวเม็กซิโกจะเลี้ยวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเข้าสู่คาบสมุทร อย่างวิลมาในปี 2005 และมิลตันในปี 2024 สนามบินปิดก่อนพายุขึ้นฝั่ง ไม่ใช่หลังจากนั้น แทมปาและออร์แลนโดปิดทั้งตอนเฮอริเคนเอียนในปี 2022 และอีกครั้งตอนมิลตัน และคาบสมุทรแคบพอที่พายุซึ่งขึ้นฝั่งด้านหนึ่งจะทำให้สนามบินอีกฝั่งต้องปิดได้

สองชายฝั่ง สองฤดูที่ทับซ้อนกัน ฝั่งแปซิฟิกเริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคมและมีพายุมากกว่า หลังเฮอริเคนโอดีลในปี 2014 ลอสกาโบสถูกตัดขาดหลายวัน และในปี 2023 โอทิสทวีกำลังจากพายุโซนร้อนเป็นระดับ 5 ภายในราวหนึ่งวันก่อนถล่มอากาปุลโก เร็วเกินกว่าที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะออกทัน ฝั่งแคริบเบียนรอบแคนคูนค่อนข้างสงบจนถึงเดือนสิงหาคม แล้วจึงเข้าสู่ช่วงพีคเดียวกับแอตแลนติก วิลมาค้างอยู่เหนือชายฝั่งนี้นานกว่าหนึ่งวันในปี 2005

การถูกพัดถล่มโดยตรงเกิดขึ้นน้อย ครั้งที่คนจำได้มากที่สุดคืออินิกิที่เกาะคาวาอีในปี 1992 เพราะน้ำทะเลที่เย็นทางตะวันออกของหมู่เกาะมักทำให้พายุที่มาจากทางเม็กซิโกอ่อนกำลังลง สิ่งที่ทำให้เที่ยวบินสะดุดบ่อยกว่าคือพายุที่ผ่านใกล้พอจะนำฝนหนักและน้ำท่วมมา อย่างเลนในปี 2018 หรือไม่ก็ลม ในเดือนสิงหาคม 2023 เฮอริเคนโดราผ่านไปทางใต้หลายร้อยกิโลเมตร แต่ความต่างของความกดอากาศระหว่างพายุกับความกดอากาศสูงทางเหนือทำให้เกิดลมแรงที่โหมไฟป่าบนเกาะเมานี

สิ่งที่ทำให้ฮิวสตันหยุดคือฝน ไม่ใช่ลม เดือนสิงหาคม 2017 เฮอริเคนฮาร์วีย์หยุดนิ่งอยู่เหนือเมืองและทำให้ฝนตกกว่า 1,500 มม. ในบางพื้นที่ ทั้งสนามบินบุชอินเตอร์คอนติเนนตัลและฮอบบี้ต้องหยุดเที่ยวบินโดยสารหลายวัน กัลเวสตันเจอเฮอริเคนที่คร่าชีวิตผู้คนมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐฯ ในปี 1900 และคลื่นพายุซัดฝั่งจากไอก์ในปี 2008 ที่นี่ฤดูพายุเริ่มเร็ว เบริลขึ้นฝั่งในเดือนกรกฎาคม 2024 และทำให้ผู้ใช้ไฟฟ้ารอบฮิวสตันกว่าสองล้านรายไฟดับ ส่วนเดือนตุลาคมสงบกว่าฟลอริดา เพราะพายุช่วงปลายฤดูมักเลี้ยวออกไปทางตะวันออก

พื้นที่ต่ำ ราบ และบางส่วนอยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล คลื่นพายุซัดฝั่งและการระบายน้ำจึงเป็นตัวตัดสินว่าอะไรจะกลับมาเปิดได้ เฮอริเคนแคทรีนาในเดือนสิงหาคม 2005 ทำให้สนามบินนานาชาติหลุยส์ อาร์มสตรองหยุดเที่ยวบินโดยสารราวสองสัปดาห์ อีกสิบหกปีต่อมาในวันเดียวกัน ไอดาขึ้นฝั่งด้วยระดับ 4 และทำให้ไฟดับทั้งเมืองนิวออร์ลีนส์ ส่วนทางตะวันตกเฉียงใต้รอบเลกชาลส์ถูกลอราและเดลตาถล่มห่างกันหกสัปดาห์ในปี 2020

คลื่นพายุซัดฝั่งจากแคทรีนาสูงราวแปดเมตรครึ่งที่พาสคริสเตียน และสร้างความเสียหายหนักที่สุดบนชายฝั่งช่วงนี้ ไม่ใช่ที่นิวออร์ลีนส์ อ่าวโมบีลก็บีบคลื่นซัดฝั่งให้สูงขึ้นในลักษณะเดียวกัน ทั้งเฟรเดอริกในปี 1979 และไอวานในปี 2004 ส่วนแซลลีในปี 2020 ขึ้นฝั่งที่กัลฟ์ชอร์สด้วยความเร็วแทบไม่เกินคนเดิน จึงกลายเป็นน้ำท่วมใหญ่ โมบีลและกัลฟ์พอร์ต–บิล็อกซีเป็นสนามบินเล็กที่มีเที่ยวบินน้อย เมื่อปิดมักต้องขับรถไปนิวออร์ลีนส์หรือเพนซาโคลา ซึ่งหลายครั้งก็อยู่ใต้พายุลูกเดียวกัน

ชายฝั่งที่ยื่นออกไปขวางเส้นทางของพายุที่เลี้ยวขึ้นเหนือ ฮิวโกขึ้นฝั่งที่ชาร์ลสตันด้วยระดับ 4 ในปี 1989 ฟลอเรนซ์ในปี 2018 แทบไม่เคลื่อนที่นานสองวัน จนน้ำท่วมวิลมิงตันหนักถึงขั้นเมืองถูกตัดขาดทางถนน ส่วนเฮลีนในปี 2024 สร้างความเสียหายหนักที่สุดในเขตภูเขารอบแอชวิลล์ ลึกเข้าไปในแผ่นดินหลายร้อยกิโลเมตร สนามบินในแผ่นดินจึงอยู่ในรายการนี้ด้วย